10 mei 2026
CNV Bestuurder Roel van Dijk over cao-ontduiking: “De prijs van een verhuizing kan niet losstaan van fatsoenlijk werk”
In de verhuisbranche wordt volop gestreden. Niet alleen om de gunst van de klant, maar ook als het gaat om de naleving van de regels. Terwijl de meeste bedrijven keurig binnen de lijnen kleuren, duiken anderen moeiteloos onder de regels door. Met soms dumpprijzen tot gevolg. Volgens Roel van Dijk van CNV, is de situatie allang niet meer onschuldig. Hij legt hij uit hoe de markt zichzelf uitholt, waarom lage prijzen bijna altijd een rode vlag zijn en wat er nodig is om de sector weer gezond te maken.
“Als de verhuisprijs te mooi is om waar te zijn, is hij dat vaak ook.” Met deze openingsstelling zet Roel van Dijk, bestuurder en eerste cao-onderhandelaar bij CNV, meteen helder neer hoe hij erin staat.
Bestaat er een direct verband tussen extreem lage verhuisprijzen en cao-ontduiking?
“Ja, dat verband is zo duidelijk dat je het bijna kunt uittekenen. Een verhuizing doe je nooit alleen. Daar staat een team van twee tot soms vier mensen, speciaal materieel en steeds strengere kwaliteitseisen tegenover. Dat heeft een prijs, punt.”
Welke prijs?
Als een verhuizer minder dan €40 per uur kost, inclusief loon, pensioen, verzekeringen, dan klopt er iets fundamenteel niet. Brandstof kun je niet goedkoper maken, wegenbelasting niet, materiaal niet.”
Dus wáár wordt dan bespaard?
“Op het loon. Extreem lage tarieven kúnnen simpelweg niet bestaan zonder dat de cao (gedeeltelijk) wordt genegeerd.”
Welke creativiteit ziet CNV in de praktijk bij bedrijven die onder kostprijs werken?
“Creativiteit is een prachtig woord, maar in dit dossier is het vooral een rookgordijn. Als wij aanbestedingen mogen inzien, vallen we soms van onze stoel. We zien bijvoorbeeld onjuist inschalen in loonschalen en -tredes. Dit is een klassieker.”
Heb je meer voorbeelden?
“Kapitaal- en personeelskosten vermengen, zodat de loonkosten kunstmatig lager lijken. Of verblijfskosten schrappen: ‘je krijgt koffie bij de klant’. Werkelijk waar, dit gebeurt! Of rommelen met de waarde van vakantiedagen. Eén verkeerde inschaling lijkt misschien klein bier, maar op een jaarbasis praat je over enorme besparingen en dat zie je direct terug in dumpprijzen. Het is geen toeval. Het is een bedrijfsstrategie.”
Ondernemers merken soms op dat ze geen keuze hebben… Is dat terecht?
“Nee. Laten we eerlijk zijn: iedere cao heeft zijn complexiteit, maar dit is geen hogere wiskunde. Voor een aanbesteding weet je wie je nodig hebt, wat ze moeten verdienen en welke middelen je inzet. Dan reken je door.”
En dat de markt goedkoop is en dat je mee moet?
“Dat is óók een keuze. Je kunt besluiten om niet in die neerwaartse spiraal mee te gaan. Service en kwaliteit hebben waarde en klanten zijn bereid daarvoor te betalen. Maar dat moet je durven.”
En dat de cao te complex is?
“Als verhuizen je corebusiness is, moet je de cao gewoon kennen. Zo niet, dan leggen we hem bij CNV graag uit. Maar ‘te ingewikkeld’ is geen geldige reden om hem te negeren. Het is eerder een rookgordijn.”
Waaraan herken je of een bedrijf de cao niet naleeft?
“Het prijskaartje verraadt bijna alles. Als een offerte zó laag is dat hij niet in verhouding staat tot de rest van de markt, dan weet je: hier klopt iets niet. Wij kijken dan naar de uurlonen die in de berekeningen zitten. Soms zijn die zó laag dat ze simpelweg niet kunnen bestaan binnen de cao.
En let op: bedrijven die wapperen met termen als ‘volledig zero-emissie’, ‘goed opgeleid personeel’, ‘het beste verhuisbedrijf’ en ‘high end opslag’, terwijl ze voor bodemprijzen werken, maken zichzelf ongeloofwaardig. Goede spullen en goed personeel zijn niet goedkoop. En dan heb je nog de weekendkortingen. Dat kan alleen door toeslagen te negeren. Dan rinkelen bij ons alle alarmbellen.”
De functiewaardering (FUWA) is verouderd en zorgt soms voor discussie. Draagt dat bij aan lage prijzen?
“Het FUWA-handboek is inderdaad gedateerd en daar wordt nu ook hard aan gewerkt. Maar functiewaardering is geen statisch document dat je één keer bekijkt en daarna nooit meer. Als referentiefuncties tekortschieten, zijn er deskundigen van STL-FUWA die werkgevers kunnen helpen.”
Gebeurt dit ook?
“Te weinig. Heel eerlijk: sommige goedkope aanbieders hebben waarschijnlijk nog nooit in het handboek gebladerd. En dan wordt het wel heel makkelijk om personeel willekeurig in te delen.”
Ondernemers voelen zich soms door opdrachtgevers gedwongen om met de prijs te zakken.
“Opdrachtgevers kunnen de druk opvoeren, dat zeker. Maar laten we de rollen helder houden: het is de ondernemer die besluit om op onrealistische voorwaarden in te schrijven. Als niemand op die voorwaarden zou bieden, stopt de race onmiddellijk. Maar zolang er bedrijven zijn die roepen dat ze het nóg goedkoper kunnen, blijft de bodem steeds lager liggen.”
Welke rol spelen werknemers?
“Een cruciale rol, al is die kwetsbaar. Werknemers voelen als eersten dat toeslagen verdwijnen, reistijd niet wordt betaald of inschaling niet klopt. Daarom móéten ze melden wanneer iets niet klopt. Wij garanderen volledige vertrouwelijkheid. Zonder toestemming van een werknemer gaat er nooit informatie naar een werkgever.”
Hoever gaat die anonimiteit?
“Collectieve zaken kunnen volledig anoniem. Individuele zaken worden zorgvuldig behandeld. CNV kan cao-naleving afdwingen zonder dat de melder zichtbaar hoeft te zijn. Waar anonimiteit niet meer mogelijk is, bijvoorbeeld als iemand al zelf heeft geklaagd, is de groep de sleutel. Een werkgever kan één medewerker onder druk zetten, maar niet twintig. Daarom staan wij altijd naast het collectief.”
Welke mogelijkheden heb je als bonafide bedrijf als je cao-ontduiking vermoedt?
“Niet machteloos toekijken. Melden. Bij ons CNV-nalevingsteam, bij stichting VNB van vakbond FNV of bij de Codekamer Verhuizen als het om een aanbesteding gaat. Net wat passend is. Handhaving werkt alleen als werkgevers én werknemers signalen durven te geven. Nette bedrijven moeten niet de dupe worden van concullega’s die de regels bewust omzeilen.”
Controleren de vakbonden gericht bedrijven met extreem lage prijzen?
“Dit gebeurt deels al. CNV heeft eigen nalevingsspecialisten en werkt regelmatig samen met stichting VNB. Die samenwerking is krachtig, het vult elkaar aan. Gerichter controleren op extreme tarieven kan alleen wanneer we signalen krijgen. We controleren op basis van concrete aanwijzingen, niet op basis van vermoedens alleen. Dus stop er ook iets van bewijs bij (zoals een offerte, een verklaring van een klant of een oud-medewerker).”
Wat is volgens jou de meest effectieve manier om de markt gezond te houden?
“Een onafhankelijke scheidsrechter. Een instituut dat kan controleren bij twijfel én een bindende uitspraak kan doen over een aanbesteding. Nu kan de Codekamer wel praten, maar niet ingrijpen. Als je een instituut hebt dat bevoegd is om een onrealistisch lage gunning van tafel te halen, gaat de sector binnen een jaar anders functioneren. Dat is precies wat we nodig hebben. Alleen worden onze aanbestedingsregels bepaald in Brussel, het is helaas EU-wetgeving die niet zomaar kan worden aangepast. Daarom zijn meldingen uit de branche op
Roel van Dijk, eerste CAO-onderhandelaar en bestuurder van CNV
Bron artikel: Vakblad Verhuizen
