Beveiligingsbranche

Presentatie

Een fair deal, vraagt fair play
De code erkent elkaars bestaansrecht en doet een moreel beroep op alle betrokken partijen om met elkaar tot een fair deal te komen wanneer er wordt aan- in- en uitbesteed. Voor zo'n fair deal geeft de code kaders. Kaders die je na het zetten van je handtekening in praktijk moet willen brengen. Daar moet je met elkaar; opdrachtgever, opdrachtnemer en werknemer op kunnen vertrouwen. Vertrouwen dat er ook moet zijn op momenten dat het spannend wordt. Spannend rond de vraag of de deal wel of niet gemaakt kan worden, want de verleiding om dan een oogje dicht te knijpen is groot. Juist op dat soort momenten zou je elkaar als medeondertekenaars scherp moeten houden en nog eens een blik op de Code moeten werpen.

Om elkaar scherp te houden is het nodig dat zoveel mogelijk partijen de Code met overtuiging ondertekenen. Want pas dan draagt de Code bij aan het creëren van een markt waarin fair deals tot stand kunnen komen. Graag lever ik mijn bijdrage aan het uitdragen van de noodzaak de Code te ondertekenen en na te leven. Na te leven bij het maken en het operationaliseren van fair deals op basis van fair play.
Ik wil daarbij uitgaan van het vertrouwen dat een handtekening onder de Code bewust wordt gezet. Voor wie dat nog niet gedaan heeft heb ik de uitnodiging met mij en de andere leden van de Codekamer de waarde(n) van de Code te verkennen.

Nu hoor ik u denken dat is wel heel gematigde taal voor een vertegenwoordiger van een activerende vakbond, die het activisme niet schuwt. Mijn reactie daarop is simpel. De code is er mede gekomen omdat wij activeerden. We activeerden omdat intenties niet altijd genoeg bleken te zijn. De code treedt niet in de plaats van het activeren. De Code stelt kaders. Het activeren blijft nodig waar kaders moeten worden (bij)gesteld, of met voeten worden getreden. Het moet immers niet bij mooie woorden blijven.

Leen van der List
Leen van der List,
Lid Codekamer / Projectleider FNV Schiphol

 

 

Smeerolie
Als vertegenwoordiger van de opdrachtgevers hoop ik de smeerolie te zijn van de Code.
Specifiek als het gaat om verbreiding, implementatie en naleving. Mijn credo is dan ook 'Samen, altijd beter'.

Rene Lissenburg
René Lissenburg,
Categoriemanager Beveiliging Rijk

 

Eerst de kwaliteit, dan de prijs
Als bestuurslid binnen de Nederlandse Veiligheidsbranche en namens aangesloten werkgevers in de beveiligingssector, heb ik vorig jaar mijn handtekening gezet onder de Code Verantwoordelijk Marktgedrag. Daarmee werd een unieke gedragscode geformaliseerd waarin afspraken zijn vastgelegd over de inkoop van dienstverlenende werkzaamheden, waaronder beveiliging.

Betrokken opdrachtgevers, opdrachtnemers, vakbonden en bemiddelaars vinden het belangrijk dat bij een uitvraag eerst gekeken moet worden naar de kwaliteit van de uitvoering, waar goede werkomstandigheden ook onder vallen. Vervolgens kan gekeken worden tegen welke prijs dit kan.

Na ondertekening van de Code Verantwoordelijk Markgedrag heb ik, opnieuw namens aangesloten werkgevers, zitting genomen in de Codekamer Beveiliging. Vanuit die kamer toetsen we of betrokken partijen de gemaakte afspraken ook daadwerkelijk naleven. Daarnaast is het een gezamenlijke ambitie om zoveel mogelijk werkgevers, opdrachtgevers en andere stakeholders actief bij de code te betrekken.

Ellen Groenewoudt
Ellen Groenewoudt,
algemeen directeur Trigion 

Code roept op tot fatsoenlijk gedrag op alle niveaus

Wim Mul vraagt om een jaar. Dan kent 80% van de stakeholders in de beveiligingsbranche de Code Verantwoordelijk Marktgedrag. "Als de Code in de markt zijn plek heeft veroverd, gaat die ook zijn werk doen. Naast de support van de sociale partners waar we veel tijd en energie in steken, zal het aantal ondertekenaars flink toenemen. De Code beïnvloedt de spelregels en als het nodig is kunnen we als scheidsrechter optreden. Maar het meest geloof ik in fatsoenlijk gedrag dat hand in hand gaat met professionalisering van de branche."

Lees verder >

Wim Mul is voorzitter van de Codekamer en in het dagelijks leven HR Director van TNT International Europe. Hij is een warm pleitbezorger van het maken van gezamenlijke afspraken binnen branches. "Wat we niet willen is ondernemerschap beperken. We entameren ook geen discussies over het wel en wee van uitbesteding. Laat staan dat we de onderhandelingsruimte van werknemers afnemen. Ik geloof wel in een gezamenlijk commitment aan spelregels. We hebben geconstateerd dat vrije marktwerking kan doorschieten. Reden genoeg om de branche op te roepen tot verantwoord gedrag. Het is een dringend moreel appèl, omdat het de beste weg is om aanvullende wet- en regelgeving af te wenden."

Schoonmaakstaking
De Code sinds 2011 van kracht in de schoonmaakbranche vindt zijn oorsprong in de grote schoonmaakstaking van 2012. Wim Mul, destijds verantwoordelijk vanuit luchthaven Schiphol, bundelde de krachten met Kees Blokland die vanuit NS met dezelfde problematiek werd geconfronteerd. "De neerwaartse prijsspiraal doet afbreuk aan de kwaliteit van het werk en daarmee aan de kwaliteit die je als opdrachtgever verwacht." Deze ontwikkeling moet gekeerd worden, was hun beider conclusie.

Over de belangen van cao-partijen heenkijken, vonden zij het tijd voor echte oplossingen. "Prijsvorming, selectiebeleid en aanbestedingen vroegen om een structurele verbetering op de langere termijn. De voorwaarde die wij stelden, was dat we alle partijen aan tafel zouden krijgen: opdrachtgevers, branchevereniging en vakbonden." Mul onderschrijft de agendasetting van de bonden. "Zij hebben aandacht opgeëist voor de schoonmakers, een vergeten beroepsgroep die zonder respect zijn belangrijke werk doet. De realiteitszin van het thema kan op hun conto worden geschreven."

Handtekening
Doordat ook in andere branches een vergelijkbare 'dynamiek' opgeld doet, lag een verbreding van de Code Verantwoordelijk Marktgedrag voor de hand. Na de schoonmaak hebben contractcatering, beveiliging en sinds kort ook de projectverhuizers zich aangesloten. Alle arbeidsintensieve sectoren waarbij het werk veelal wordt verdeeld op basis van aanbestedingen. Prettige bijkomstigheid is dat opdrachtgevers die hun handtekening hebben gezet onder de Code voor de schoonmaakbranche zich geroepen voelen om ook te tekenen voor de beveiligingscode.

Heftige reacties
Maar er zijn meer lessen die vanuit de schoonmaakcase kunnen worden getrokken. Mul somt op: "Het vraagt om een lange adem om verantwoordelijkheid te nemen. Twee: je hebt enthousiaste believers nodig die hun eigen overtuiging op anderen overdragen. Drie: je moet bereid zijn om partijen op ongewenst gedrag aan te spreken." Bekend is de gele kaart die de Codecommissie kan trekken en publiceren. De kaart roept heftige reacties op en leidt meestal tot corrigerend gedrag. Mul nuanceert: "Wij zijn geen codepolitie op zoek naar misstanden. Casuïstiek moeten codepartijen zelf aandragen. Als twee van de drie ongeoorloofd handelen constateren, kan de Codecommissie een kaart trekken. Een signaal dat nooit genegeerd wordt", zegt Mul.

Verantwoordelijkheid
Wat zijn precies de belangen van de ondertekenaars? Voor opdrachtgevers gaat het om het besef dat de laagste prijs en de gevraagde kwaliteit op gespannen voet met elkaar staan. Effectiviteit en efficiency kennen grenzen. De verantwoordelijkheid van de opdrachtgever houdt niet op bij het afsluiten van het contract, je moet continu betrokken blijven. De opdrachtnemers doen er goed aan zich te realiseren dat een betere prijs geen oplossing is voor al hun problemen. Hoe blijf je investeren in je mensen, training is geen luxe maar noodzaak. De vakbonden hebben een constructief kritische rol. Wanneer bestuurders reserves hebben, zeg ik: praat met je collega-bestuurders uit andere sectoren. Die ervaringen werken in ons voordeel."

Contractwisseling
De recente security aanbesteding van Schiphol mag als voorbeeld dienen. Een contractwisseling kent een sociaal en een paritair perspectief, vindt Mul. "Je kunt de pijn van een contractwisseling verzachten door aan de voorkant je werk beter te doen. Naast procurement en financiën verwacht je ook dat facilitair management en human resources actief betrokken zijn."

Gevolgen inbesteding
Het inbesteden van beveiligingsdiensten bij de Rijksoverheid is veelbesproken binnen de branche. Volgens Mul was de politieke keuze tot inbesteden bij de Rijksbeveiligingsorganisatie (RBO) niet terug te draaien. Wel bleek het mogelijk dat het Rijk, de Nederlandse Veiligheidsbranche en de contractpartijen, afspraken konden maken om de gevolgen van het inbesteden te beperken. "Je kunt de pijn van het inbesteden verzachten door goed met elkaar te communiceren over de gevolgen en hoe hier mee om te gaan. Het Rijk heeft ondanks alle kaders toch fatsoenlijk invulling willen geven aan goed opdrachtgeverschap. Met als resultaat prima werkafspraken en een overbruggingsscenario waarin alle betrokken partijen in circa 18 maanden op verantwoorde wijze konden toewerken naar een gewenste situatie."

Over de keuze van de overheid tot het inbesteden van de schoonmaak is Mul kritisch. "Het motief om in te besteden heeft een politieke kleur. Het stoort mij dat gesteld wordt dat de markt het niet zelf kan oplossen. Sinds de Code van kracht is, kunnen we dit prima oplossen. Meer vertrouwen in de nieuwe marktverhoudingen zou op zijn plaats zijn."

Fatsoenlijk gedrag. Dat is in essentie waar de Code over gaat. In de praktijk gaat de EMVI-handreiking (Economisch Meest Voordelige Inschrijving) hierbij zeker helpen. En kleine bedrijven?  "Ik kan niets bedenken waarom de Code voor kleinere bedrijven niet interessant is. Ook hun bedrijfsvoering krijgt er alleen maar positieve impulsen van", besluit de voorzitter die nog eens benadrukt dat uithoudingsvermogen inherent is aan de uitvoering van de Code.

Personeel is van grote waarde voor het bedrijf

Op 21 juni jongstleden tekende wederom een beveiligingsbedrijf de Code Verantwoordelijk Marktgedrag: The Flying Dutchman Security Group uit Sliedrecht.

Meer over de regionale ondertekensessie leest u hier.

< terug naar brancheoverzicht