Duitsland doet het momenteel economisch beter dan de andere EU-landen. Dat wordt met name toegeschreven aan het sterke vak/leerling-systeem, waardoor de maakindustrie zeer concurrerend is.

De laatste decennia is er vanuit de Angelsaksische landen veel management know-how overgewaaid naar ons land. Hierdoor zijn er nieuwe professies ontwikkeld, met name in de financieel economische sfeer. Zo ontstonden functies op het gebied van inkoop, aanbestedingsrecht, management, consultancy, transactiebemiddeling, etc.

Als we kijken naar de schoonmaakwereld dan zien we een herwaardering van het belang van het schoonmaakvakmanschap en een groeiend besef van het belang van goed vakmanschap. Er is nog een hele weg te gaan voordat we het grootste deel van de meer dan 150.000 schoonmakers in Nederland in dit opleidingssysteem hebben, maar er wordt hard aan getrokken, en dat is bemoedigend.

Waar ik me echter de laatste tijd zorgen over maak, is of het belang van specifieke schoonmaakkennis wel voldoende wordt beseft en erkend door al die professionals die in meer algemene functies werken: managers,  inkopers en intermediairs. Ik krijg regelmatig klachten over (on)verantwoordelijk marktgedrag te beoordelen en als je die bestudeert schrik je soms van de grote afstand tussen het vakmanschap op de werkvloer en de managementprocessen waarmee opdrachten worden aanbesteed of gecontroleerd. Als een inkoper de kwaliteitseisen aan de schoonmaak niet zelf kan specificeren, of er niemand bijhaalt die dat wel kan, dan gaat onherroepelijk alle aandacht naar de prijs, en dat gaat dan uiteindelijk ten koste van wat er op de werkvloer gebeurt.